Orea

Fantastisch, dat is wat het is. Ik ben vandaag met twee canadese meisjes naar Vouliagmeni gegaan. Dat is een plaatsje aan de kust, iets buiten Athene. Heen met de tram, die een stuk langs de kust loopt. Een werkelijk fantastisch uitzicht over de zee en in de verte weer de bergen, die niet meer dan een donkerblauwe schaduw lijken tussen het felblauw van de zee en de hemel. Het licht en de kleuren hier zijn echt iets bijzonders. Het is nu al zo'n 3 dagen Nederlands zomer weer, wat echt heerlijk is. (Waarom voeg ik dat uberhaupt toe?) Maargoed, met de tram dus. Het doel was een warm water bron gelegen in fantastisch rotsformaties. Ofwel: ik heb in de zee gezwommen in Maart, how do you like that!. Het water was 23 graden en na een fiks potje zwemmen voel ik me als herboren. Naderhand werd het wel een beetje koud, maar ach, je moet er iets voor over hebben, en dat heb ik dan ook. Dat alles zo fantastisch is, is natuurlijk niet alleen maar omdat ik een leuk uitje heb gehad vandaag, maar het werken en wonen hier is gewoon echt geniaal. Ik heb elke avond zo ongeveer nieuwe kamergenootjes, die allemaal even levendig en aardig zijn. Ik slaap hier trouwens ook prima. Meestal zijn mensen behoorlijk sociaal ingesteld en dus niet lawaaierig. Al mijn collegas zijn ronduit aardig en speels, de gasten zijn ontzttend gevarieerd en vooral heel open en spraakzaam. En natuurlijk is het ook plezant dat er als een gek met me geflirt wordt van alle kanten (Ik zou daar natuurlijk nooit op in gaan, sprak zij sarcastisch). Het lijkt echt allemaal nog beter uit te pakken dan ik van te voren had durven dromen. Ik heb hopen energie, loop constant rond met een smile en heb echt veel lol. Het blijft wel lastig voor me om constant mensen gewoon aan te spreken en een beetje los lopen te balken, maar het gaat m e steeds makkelijker af. Ik krijg bovendien zoveel positieve reacties dat mijn zelfvertrouwen op dat gebied.. op alle gebieden eigenlijk, ontzettend toeneemt.
Mijn liefde voor Griekenland groeit bovendien echt met de dag en vooral nu ik ook een glimps op heb gevangen van wat onbebouwd gebied en van de lieftallige zee.

Ik heb echt veel plezier met mijn accent omdat niemand kan raden waar ik vandaan kom, maar iedereen het probeert. Daar moet ik natuurlijk nog even aan toevoegen dat het Engels praten nu echt automatisch gaat en echt makkelijk. En jaja, ik leer echt wel een paar woordjes Grieks.
Och jee, het is echt zo fijn om anderen te helpen met de weg vinden hier en om ze alle informatie door te spelen die je hebt.

Sorry, geen foto's nu, maar die komen snel.
dag dag, ta ta...ik denk aan iedereen en mis jullie ook stiekem!